25 februari 2013

Durvers met kap

Dé kaptrui uit Stof voor durf-het-zelvers deed ook zijn intrede ten huize JoChapeau.

Wel met de volgende winter in het vooruitzicht en dus ruimschoots op de groei ... maar dat was buiten de jongens gerekend.  Na de passessie werd de trui niet meer uitgespeeld.

De jongste kreeg een versie zonder naadwaarden.  De oudste dezelfde versie met naadwaarden en enkele extra cm's onderaan aan lijf en mouwen.  De blauwe strepen woltricot kwam ik lang geleden toevallig tegen in 'De Strek' in Ledeberg, de rode strepen (ook woltricot) lagen onlangs op de soldentafel bij Stoffen Van Leuven.

21 februari 2013

Pure luxe



135 cm lang, 50 cm breed, pure luxe.


Joanna van Zon stuurde me 8 zachtgele bolletjes wol op nadat ik deze give away won bij haar.  Pinterest bezorgde me heel wat inspiratie.  Uiteindelijk koos ik er dit patroontje uit, maakte het allemaal iets breder en haakte de uiteinden samen tot deze heerlijke colsjaal.


Wat je niet goed kunt zien op de foto, vertel ik er even bij.  In mijn jas van bij Miss Renee zit ook een beige-geel tikkeltje ... deze colsjaal vind ik er perfect bij passen. 



20 februari 2013

Heus verrassingspakket

Situatieschets :
Rond nieuwjaar las ik plots tot mijn grote verbazing mijn naam in een blogbericht.  Ik mocht mij zomaar, helemaal en voor niets aan een verrassingspakketje verwachten.  In een mailtje kreeg ik te lezen dat ik niet meteen mijn brievenbus de eerste week moest gaan checken, want dat het even zou duren vooraleer de verrassing bij de verschillende paspelpoezen zou passeren.  Ik vond dat helemaal niet erg, ik genoot immers nog volop na van het verrassingseffect alleen.
En plots, geheel onverwacht vond ik gisteren een grote envelop in de brievenbus ...


... waarin een opbergtasje zat ... in blauw en rood, kleuren die mij zó kunnen bekoren.  Eén van de broches werd al in beslag genomen door de jongste zoon en prijkt nu op het borstzakje van zijn jas.  Als de oudste dat straks zal zien, zal de robot ook snel verkocht zijn, denk ik.
Maar op het tasje lag al een nieuw verrassing die me meteen een 'big smile' bezorgde ...


... hoedenoorknopjes en - broche ... gescoord hebben jullie hoor, lieve paspelpoezen !  En oorknopjes in pastelgroen, die zullen deze zomer vaak gedragen worden !
Maar dat pakketje bleef maar verrassingen verschuilen.  Zelfs tot in het kleine zakje binnenin het tasje - ik vraag me trouwens nog altijd af hoe je zo'n binnenzakje er op zo'n vernuftige wijze in kunt bevestigen.


Ondertussen passeerden al verschillende projectjes in mijn hoofd die echt ideaal zouden zijn voor deze echino auto's, maar we zullen er heel zorgzaam mee omspringen !  En die knoopjes zullen vroeg of laat wel op één of ander hemdje terecht komen, vermoed ik ...

Een welgemeende dikke merci, lieve paspelpoezen !  Ik werd echt serieus in de bloemetjes gezet en blijf al het moois dat jullie op mijn scherm toveren volgen, wees daar maar zeker van !




17 februari 2013

Nieuwe mantel

Vorige week kwam mijn vader hier binnen met zijn nieuwe mantel.  Zo'n klassiek, diep marineblauw exemplaar met reverskraag.  Echt een chique mantel.  Maar hij had er niet beter op gevonden om daar een "totaal niet passende pet" op te dragen ... waarschijnlijk bij één of andere gelegenheid cadeau gekregen.  Wat deed dat pijn aan mijn ogen.  Nu moet u weten dat mijn vader een echte pettendrager is (het dragen van hoofddeksels heb ik echt van geen vreemden) en met een dochter als pettenmaakster ... een nieuwe pet zou en moest er komen !
Ik koos er een modelletje uit waarvan ik wist dat hij er afgelopen zomer veel genot van gehad had.  


Die reverskraag vroeg ook om een bijpassende sjaal, vond ik.  Aangezien er in de stof een klein tikkeltje felblauw voorkomt, wou ik dat op één of andere manier wel laten terugkomen in de sjaal.  Ik had niet het juiste kleur ribslint in huis, maar wel het juiste kleur tricot.


Een risico ... want zeker of mijn moeder ook zo enthousiast zal zijn over het felblauwe accent ben ik niet.  Maar ik ga er van uit dat mijn vader een verjongende toets wel zal weten te appreciëren.  Of dat hoop ik toch.  Zo niet, dan draait hij toch gewoon de andere zijde van de sjaal naar voren toe ...


13 februari 2013

Feestleeskussen

De oudste mocht vandaag nog eens naar het feestje van zijn goede vriendin.  Hij keek er echt naar uit.  De uitnodiging was dan ook veelbelovend.  Ze zouden zich als echte sterrenkoks gedragen en een viergangenmenu tevoorschijn toveren.  Samen overlegden we even wat zijn vriendin leuk zou vinden voor haar verjaardag.  Ik stelde een leeskussen voor en de oudste was meteen enthousiast.  Hij wou een kussen in een stofje met véél kleurtjes - dat hij prompt zelf ging uitzoeken - en hij smeekte zelfs even of hij het dan voor haar mocht maken.  Dat laatste praatte ik wat uit zijn hoofd.  Hij is immers op sportkamp deze week en ik wou het risico niet lopen dat hij maar met een half cadeau richting feest kon vertrekken.


Tijdens het maakproces worstelde ik echter met de gedachte dat het wel heel lief was van hem dat hij zelf een kussen wou maken voor zijn vriendin.  Die paspel zag ik hem nog niet stikken, maar een klein kussentje ... dat kan hij zelf.  Toen hij op maandagavond thuis kwam van zijn sportkamp, lag de stof klaar.  Als hij nu eens een kersenpitkussentje zou naaien ?  Hij glunderde en begon er meteen aan en zo'n uurtje later hadden we er een extra kleine kussentje bij, volledig van zijn hand.


Alles ging in een papiertje en hij besloot als versiering er enkele van zijn pompons aan te hangen.  Ik naaide ze wel met een paar kleine steekjes aan het lint.






7 februari 2013

Leeshoek in wording

Langzamerhand begint onze zolder wat vorm te krijgen.  Het hoogstnoodzakelijke (isoleren of een vloer voorzien bv.) is achter de rug, ook al is er nog heel wat werk aan de winkel.  Maar er komt schot in de zaak ... en dat had de jongste ook in het snotje.  Hij opperde dan ook dat hij een leeshoek wou op zolder.  Dat er momenteel onvoldoende licht die hoek bereikt en er ook geen verwarming voorzien is, is bijzaak natuurlijk. 


Nu moet u weten dat wij hier geen lezers in huis hebben.  De oudste haalt er af en toe een strip bij, maar veel verder dan dat reikt zijn leesinteresse niet.  Thuis toch niet.  De jongste heeft iets meer interesse ... dus wilden we zijn vraag absoluut niet negeren.  Alles om dat lezen een beetje aan te moedigen.


Dus werden er kussens gemaakt, de eerste vereiste voor een leeshoek ... ('t is maar hoe je het bekijkt).  De jongste kreeg een kussen in de rakettenstofjes, overschotjes van de hemden.  De oudste kreeg een kussen dat op zijn lijf geschreven is ... met fietsen in combinatie met een stoer rood ribfluweel.  Alles om hem ook met de leesmicrobe te besmetten.





2 februari 2013

Raketten

Toen de jongste zoon mij hieraan bezig zag, vroeg hij mij fijntjes wanneer ik eigenlijk eens zijn hemd zou naaien ?  Ik had dat hem immers beloofd.  Hij was dat nog niet vergeten.  Het draaide echter allemaal een beetje anders uit ...


Het resultaat : een hemd dat duidelijk nog te groot was voor de jongste.    Ik gebruikte hetzelfde patroon als het vorige rakettenhemd, maar paste hier en daar wat aan.

 
De kraagpunten werden iets spitser, het mouwsplitje iets langer en de manchetten iets breder.  Dit laatste zorgde er uiteindelijk voor dat de mouwen natuurlijk ook iets langer werden.


Gelukkig kunnen die zonen van mij het over het algemeen heel goed met elkaar vinden, dat mag wel eens gezegd.  En dus was het probleem van het te grote hemd heel snel opgelost.  Er werd gewisseld !  De jongste zoon draagt nu witte raketten en de oudste zoon blauwe, makkelijk toch.