26 september 2013

Gestrikt appeltje

Dat zal het wel zo ongeveer zijn, niet ?  Een appelgroen wolvilten hoedje met een strik in verwerkt.








22 september 2013

Op weekend in je achtertuin

Al meer dan 15 jaar trekken wij eind september op weekend met enkele vrienden die in lang vervlogen tijden de zomers samen doorbrachten aan de Belgische kust.  Elk jaar wordt dit voor ons een aangenaam weerzien en gezellig samenzijn, maar vooral de vele kinderen die er ondertussen stuk voor stuk bijkwamen, kijken hier enorm naar uit.
De locatie viel alvast bij iedereen heel erg in de smaak !  We vertoefden midden in een oase van rust, mét heel veel speelgelegenheid voor de kinderen.  Meer moet dat eigenlijk niet zijn ... maar een randactiviteit is natuurlijk wel mooi meegenomen.
Op zaterdagvoormiddag trokken de papa's er met mountainbike en kind op uit om de omgeving te verkennen terwijl de mama's zich achter hun naaimachines nestelden in de polyvalente ruimte van de Boskabanne.  U mag één keer raden wie er zich dit jaar opgegeven had als organiserend comité.  Alle machines werden "ingestikt" aan de hand van een pittenkussentje. Want "geen naaiervaring vereist" was dé voorwaarde die instant met succes onthaald werd door alle mama's.
Op zaterdagnamiddag genoten we van het groen en de rust in de Kalkense Meersen nadat het veer ons vanuit Schellebelle veilig naar de overkant had gebracht.  En nadat de kids genoten hadden van hun eigen georganiseerde kinderdisco trokken de mama's weer gemotiveerd richting naaihoekje terwijl de papa's zich  rond de vuurschaal installeerden.  

 

Er werd heel hard doorgewerkt.  De rokjes die er eerst op patroonpapier veel te klein uitzagen - tot duidelijk werd dat alles op de stofvouw gespeld diende te worden - begonnen er 's nachts al veel meer als een rokje uit te zien.  Toegegeven, er werd bijna een rokje aan zij-, boven- en ondernaad in één keer doorgestikt, of de schaar werd een goede vriend en knipte al eens een naad op de stofvouw door (gelukkig was er nog stof genoeg over en kon dit nog opgevangen worden), maar het was vooral bewonderend genieten van alle fasen die zonder hindernissen werden genomen.  



Op zondagochtend werden de rokjes verder afgewerkt en assisteerden we nog even de twee oudste meisjes die hun eigen rokje zelf in elkaar wilden steken.  


En in het laatste uur voor vertrek stikte ik nog even in een sneltempo zes zoompjes om ... maar uiteindelijk kon iedereen wel blij met zijn eigen handgemaakte rokje huiswaarts trekken.


Hadden jullie het schattige mini-rokje maatje 74 opgemerkt voor het allerkleinste meisje van de hele bende ?
En op de vraag "hoe poseren échte modellen ?", krijg je ... een duidelijk verschil tussen jonger en ouder ...


Volgend jaar zijn de spoedverpleegkundigen onder ons midden aan de beurt.  Hier wordt alvast een verzoek ingediend voor een workshop reanimatie op kindermaat ...





15 september 2013

Het mysterie van de verdwenen truien

Wat doe je als de herfst plots in het land is en je na een truivrije zomer ontdekt dat er heel wat truien te klein zijn in zijn kast of tot het besef komt dat er een aantal die hem wel nog pasten, gewoon spoorloos verdwenen zijn ?
Dan neem je het eenvoudigste patroon in je bezit (de kaptrui van SVDHZ) en zet je je aan je naaimachine.  Geen kap, want eigenlijk heb je hier helemaal geen tijd voor ... en bij nader inzien vind je eigenlijk ook wel dat de zoon eens wat meer zijn hemden mag dragen.


Een eenvoudig kraagje dat recent nog even in de herinnering gebracht werd, dat kon wel. De tricot is trouwens de marineblauwe variant van deze gele, afkomstig uit de Strik.


En aangezien de avond dan toch anders ingevuld werd dan eerst gepland, lieten we hem nog een andere tricot uitkiezen, deze keer eentje van In Den Beer.  Zelfde stramien werd gevolgd : kaptrui van SVDHZ zonder kap.  


Mét hoge opstaande kraag - herinnert u zich deze nog ?- waar hij zich zo graag induffelt als het straks nog iets frisser wordt.


Wat ik natuurlijk hierboven even verzweeg, was het kleine drama dat zich hier ten huize JoChapeau afspeelde ... eerst één trui kwijt ... dan het besef dat de tweede trui ook onvindbaar was.  Dus werd eerst naar de truien gezocht, maar wetende dat op school alles meegegeven wordt met spullenhulp in het begin van de grote vakantie dan toch maar beslist er een nieuwe te maken.  En net voor publicatie van deze post kwam de wederhelft op het idee om eens de stapels truien in zijn kast (waar ik ondertussen al verschillende keren tussen gezocht had) eruit te halen ... en wat was erachter getuimeld ?
De opluchting was groot, heel groot !





14 september 2013

Speciaal verzoek

Enkele weken geleden kreeg ik een heel speciaal verzoekje.  Of ik geen wintersetjes (vliegeniersmuts en sjaal) wou haken die pasten bij de pas gekochte jassen voor volgende winter?  Er werd wat over en weer gemaild.  De kleuren op de foto's van de jassen werden vergeleken op het scherm.  Ik vond geschikte kleurtjes zachte warme merinowol ... en toen kon het vele haken beginnen.



Moet het gezegd dat ikzelf heel erg trots ben op deze setjes.  Ooit moet ik voor mijn eigen zonen ook eens zo'n sjaals haken passend bij hun mutsen !



En vandaag kreeg ik een mooie foto in mijn mailbox van superenthousiaste jongens met hun jas, muts en sjaal.  Een grote glimlach verscheen op mijn gezicht.




11 september 2013

Pied de poule

Het ziet er nu al naar uit dat het najaar weer druk wordt voor JoChapeau, maar zo hebben we het graag natuurlijk.  En dus worden er weer volop hoedjes geproduceerd.


Bij dit retrohoedje in merinowolvilt lieten we de pied de poule print volledig tot zijn recht komen zonder extra toevoegingen.  De vorm van de mal spreekt ook voor zich.  Puur en eenvoudig, zo heeft JoChapeau het graag ...


Drukke tijden betekent ook wat nieuwigheden.  Zo kunt u JoChapeau nu ook volgen op facebook.  Het andere grote nieuws hou ik voor één van de volgende keren, er is namelijk nog wat werk aan de winkel.






8 september 2013

Welkom


Afgelopen voorjaar en zomer werden ook in de omgeving van JoChapeau enkele baby's geboren. Meisjes met een geboortekaartje vol roze accenten, of jongetjes met een bekend bootje op het kaartje. Of baby's met vrolijke kleurrijke kaartjes. We zagen ze graag komen. En stuk voor stuk gaven we hen heel graag een cadeautje.




4 september 2013

Unblogged

Nu het nog even blijft zomeren ... kunnen we nog even blijven genieten van een ander zomermaaksel.



Volgens hetzelfde principe gemaakt, maar deze keer met een rimpelrok.  Alles in een heel mooi Petit Pan stofje van De Stoffenkamer


En ja hoor, zo'n rimpelrok of plooien werken nu niet echt verslankend.  Ik kreeg dan ook af en toe de vraag of ik wat aangekomen was (wat ook wel het geval was eigenlijk), maar laat ons het er op houden dat het wel heerlijk licht aanvoelde afgelopen zomer.





1 september 2013

Ze heet Minke

Een naam die werd gekozen door het puzzelen met letters, maar die de ouders in kwestie wel al eens gehoord hadden. Minke klonk goed en Minke zou het worden. Eenmaal geboren werden de ouders bevestigd in hun keuze, want Minke had duidelijk een link met de onderwaterwereld. En laat het nu een toeval wezen dat de ouders ook wel een link hebben met deze mooie onderwaterwereld. Getuige hiervan is de totemnaam van papa en mama : "enthousiaste griend" en "montere spitssnuitdolfijn". 
Een couponrestje bij stoffen Van Leuven kreeg dan ook meteen een bestemming in mijn hoofd. De zoektocht naar een op het lijf gemaakt patroontje voor Minke vond ik bij Riet. Gelukkig kon ik nog steeds bij haar terecht voor één van de succespatroontjes van Van Katoen



Het is ondertussen al meer dan een maand geleden dat ze 1 werd, maar het gevraagde cadeautje hoefde ik toen alleen uit de voorraad te vissen. Met een peter in huis, mocht ze nog wel een extraatje. Samen met de mama zochten we een passende turkooisblauwe gabardine uit. Daarna begon de zoektocht bij Mertens Mercerie naar passende biais en knopen. Uiteindelijk zorgde groen voor de perfecte match. Hetzelfde blauw was niet voorhanden en bruintinten waren ook niet je dat. Bij Mertens Mercerie raadden ze me aan om het biais met een siersteek te doorstikken. Ik probeerde verschillende siersteken uit op mijn machine en koos uiteindelijk voor het visgraatje. En echt waar, ik ben hen zo dankbaar !