29 maart 2015

Remi en Cosette for teens

Eindelijk !  Ik mag het stilzwijgen doorbreken.  Remi en Cosette for teens zal op 14 april in de winkelrekken liggen !  Het boek met naaipatronen voor tieners zal binnenkort in mijn bezit zijn ...  Maanden kijk ik er al naar uit.  Ik mocht namelijk begin januari samen met twee ervaren klassedames al een blik werpen op alle nieuwe ontwerpen van Valerie in haar eigen naaiatelier.  En ik mocht meer !  Ik mocht er één van de ontwerpen uittesten.


Het werd een kaptrui.  Maar niet zomaar een kaptrui.  Een oversized kaptrui waarbij tricot met katoen gecombineerd wordt, met afhangende schouders, met zakken die doorlopen tot in de schoudernaad, met een rits en beleg, met een oversized kap waar hij zich volledig in kan verbergen.  Alle stoffen en fournituren komen trouwens uit de persoonlijke collectie van Valerie.


Valerie Boone ontwerpt oversized patronen zoals pubers het graag hebben.  Maar ook patronen met atypische patroondelen die toch steeds weer voor zo'n mooi resultaat zorgen.  Een zaligheid om mee te werken !  Neem het van mij aan.  En ja hoor, klik zeker door als je ook een blik wil werpen op die verrassende ontwerpen.


Wat wil ik graag eens dat losse jongenshemd uitproberen dat aan de voorzijde uit tricot bestaat en aan de achterzijde uit katoen.  Of het bloesje met ingewerkte kraag en afhangende pofmouwtjes.  Ok, de maten gaan tot 18 jaar - wat overeenkomt een een maatje Small voor dames - maar dat patroon zal hier zeker en vast op schaal vergroot worden.  Of de sweater zonder zijnaden ... van atypische patroondelen gesproken ... kijk maar eens naar deze afhangende mouwen ...


De oudste zoon vindt zijn kaptrui supercool en trok hem natuurlijk al aan naar school.  Meer foto's vind je zeker terug in het boek !  Maar Remi en Cosette for teens biedt nog veel meer ... om even tot rust te komen na het stikken.



Sommige zaken vragen precies totaal geen moeite voor een promopraatje ... Dus bestellen maar die handel !


22 maart 2015

Rijkelijk laat



Rijkelijk laat kom ik hier nog af met een wintermantel.  Gelukkig is het een exemplaar voor de wederhelft en normaal gezien dus nog volgende winter perfect bruikbaar.
Hij keek er nochtans naar uit.  Hij was al langer op zoek naar een nieuwe warme winterjas/-mantel, maar onze smaken matchten maar niet.  Tot ik hem de Goldstream Peacoat toonde en voorstelde dat ik er één voor hem zou maken (ondertussen had hij ook al zijn mening geuit over deze mantel).  We kozen samen prachtige mantelstof van Furore uit bij Mon Depot en ik kon aan de slag.


Het moet gezegd.  Ik ben vooral opgelucht dat zijn mantel afgewerkt geraakt is.  Op dit moment voel ik mij een beetje als in een pas bevallen fase ... nooit meer !  Het ding vloog verschillende keren voor enkele weken aan de kant.  Omdat het knippen van alle patroondelen al een dagbezigheid op zich was.  Omdat ik onderweg de epauletten nergens meer kon terugvinden en er uiteindelijk enkele weken later nieuwe kocht.  Omdat de patroondelen op zich nog makkelijk te hanteren waren, maar eenmaal het ding meer en meer vorm kreeg het ook meer en meer gewicht kreeg en het steeds minder hanteerbaar werd onder mijn naaimachine (dat er ook nog eens een dikke gematelasseerde voering in verwerkt werd, zat hier misschien ook wel voor iets tussen).  Omdat het, al netjes bijgeknipt, beleg serieus tegentrok en ik uiteindelijk een valse zoom moest creëren om tot dit resultaat te komen.  Omdat ik één zijde van de dubbele knopenrij er wel minstens zeven keer opnieuw moest opnaaien.  Hebt u mij ooit al horen klagen over het aannaaien van knopen ?  Nu dus wel.  Ik dacht de plaats ervan mooi te bepalen op model, maar om één of andere reden kwam dit maar niet goed.  Een rechte lat en wat meetwerk zorgde er uiteindelijk voor dat ze er er nu aanhangen zoals het min of meer hoort.  Omdat een mantel zelf stikken zoveel meer werk is dan pakweg een hemd in elkaar steken en ik het gewoon soms beu was.  Omdat ...



Maar het moet ook gezegd.  Hij heeft nu een warme wintermantel!  En hij past ! (ergens onderweg tijdens het passen van bovenjas en voeringjas apart kwam plots de vrees dat ik misschien toch een maat te klein genomen had).  En hij zegt dat hij hem zal dragen !  En ik vind de knopen van bij Mertens zo mooi erop passen !  En het aanschouwen ... dat zal ik dan wel volgende winter doen.



2 maart 2015

Rest(j)e(n)(s) tricot

Tricot.  De kast ligt er hier vol van.  Er zijn zoveel kledingstukken waar ik telkens een tricotalternatief in zie.  Resten tricot heb ik bijgevolg ook meer dan genoeg.  Het toeval wil ook dat het laatste winterjurkje dat ik voor Minke ineen stak ondertussen onzedige hoogtes had bereikt.  Als zonenmoeder is mijn jurkenkennis echt niet groot, maar gelukkig heb ik SVDHZ 2 in huis.  Ik koos een voorgeprogrammeerd recept : de Anna Jamie Lee met lange mouwen.  Het was even bang afwachten of mijn stoffenkeuze van hier ook op bijval van Minke en haar ouders zou kunnen rekenen, maar dit bleken uiteindelijk zorgen om niets te zijn.  Onze meid trok haar jurk meteen aan met een stralend gezichtje en trok ook vandaag op die manier naar school.




Het patroon in de gebreide acryltricot van Strass vroeg om een extraatje.  Ik haakte een rood strikje en bevestigde het op een brochespeldje.  Persoonlijk vind ik het een leuk accessoire.


Als kersverse grote zus van Ewout, was de link snel gelegd naar het babyleggingpatroon van Emma en Mona.  Want zo'n maatje 50 kun je echt niet eeuwig blijven maken, hé.


En aangezien we nog een klein neefje en nichtje in de familie hebben, maakte ik nog een reeks slabbetjes en een zeversjaalje volgens dit recept.  Smossen toegestaan !