30 oktober 2016

Een rugzak

Eigenlijk was ik niet van plan om ooit nog een rugzak zelf te naaien.  Het is inderdaad redelijk wat werk, maar ik ben gewoon geen 'tassennaaister'.  Echt niet.  Als ik een hele duidelijke handleiding ter beschikking heb, dan valt dat nog een beetje mee ... maar we moeten daar eerlijk in zijn, zelf zo'n tas - of rugzak in dit geval - ineen steken is eigenlijk niet aan mij besteed.


Feit is wel dat hij zijn vorige rugzak intensief gebruikte.  Hij kan die zelfs nu nog gebruiken, want hij droeg altijd veel zorg voor zijn rugzak.  Alleen is die rugzak ondertussen wat te klein geworden.  Hij gebruikte dus een tijdje een gratis exemplaar dat hij ooit bij één of andere tombola cadeau kreeg, maar dat ding begaf het al vrij snel aan de schouderriemen ... en dus vroeg hij of ik hem geen nieuwe rugzak wou maken.  
Dat kon ik toch niet weigeren ?  Zeker omdat hij niet vaak iets handgemaakts vraagt.

 

Over het maakproces van de rugzak kan ik eigenlijk niet veel (zinnigs) kwijt.  Ik maakte een rugdeel op basis van de afmetingen van het kapotte exemplaar en knipte geleidelijk aan tijdens het maakproces nieuwe patroondelen bij.  Ik recupereerde ook de schouderriemen, maar overtrok die vooraleer ik ze vastmaakte.  Gelukkig verzekerde hij me vooraf dat zijn nieuwe rugzak daarom niet helemaal hetzelfde moest zijn als het kapotte exemplaar ... een alziend oog zag immers al lang dat het voorvak op z'n minst nogal raar is uitgevallen, met een rits die helemaal bovenaan zit.  
Dat was ook meteen de eerste opmerking die ik van hem kreeg toen ik zijn rugzak toonde ... maar gelukkig vindt hij dat helemaal niet zo erg ...







15 oktober 2016

Het dieet dat écht werkt #vastenenfeesten

Oké ... over het algemeen kunnen we dit hier wel beschouwen als een "naaiblog", maar af en toe moeten we daar al eens van kunnen afwijken, nietwaar ?

Een korte voorgeschiedenis ...
Sinds de komst van de twee zonen, kreeg ik er zowat elk jaar een extraatje bij onder de vorm van een kilootje meer op de weegschaal.   Ik eet namelijk graag (lees : zowel gezonde voeding als de vettigste brol die je je kunt inbeelden) ook al was ik een moeilijke eter als kind (blijkbaar hebben al die keren dat mijn bord verdween en het bij de volgende maaltijd opnieuw voor mijn neus werd gezet geen zware trauma's nagelaten).  Maar op een bepaald moment bereikte ik een BMI die systematisch boven de 25 bleef hangen.  HELP.  Sindsdien probeerde ik wat meer te sporten wat er inderdaad de laatste twee jaar voor zorgde dat ik mijn gewicht redelijk stabiel kon houden, maar dat cijfer terug een beetje naar beneden krijgen, daarvoor wou mijn weegschaal precies niet meewerken.

En toen ...
postte Lies iets over een "vastendag" - eigenlijk twee vastendagen - maar ik onthield vooral dat je dan de andere dagen mag eten wat je wil (lees : gewoon eten).  Het klonk hier als muziek in de oren!
Niet veel later onthield ik vooral dat maximaal 500 kcal per dag innemen precies een haalbare kaart is en het ervoor zorgt dat je kan weerstaan aan een portie frietjes! (Voor alle duidelijkheid, 'ik' en 'weerstaan aan frietjes' zijn echt geen twee zaken die samen gaan.)
Die avond bekeek ik de documentaire van Michael Mosley (de grondlegger van het 5:2 vastendieet) en besloot om er meteen mee te starten.  Sinds halfweg juni kun je mij dus eigenlijk een vastendieetster noemen en mocht ik mij aansluiten bij een groepje gelijkgestemden onder leiding van de grote ervaringsdeskundige Lien.  (Meer over Liens ervaringen met deze levenswijze lees je ook hier en hier.)  Acht vastendagen later was er hier zo'n 2,5 kg af en had ik mijn eerste 'doeletje' bereikt : onder de BMI-grens van 25 geraken, iets wat mij ervoor dus maar niet lukte!

champignons - olijfolie (met mate!) - zwarte peper - kruidenslaatje

Maar die zomer ...

met onder andere een weekje in la douce France, veel te veel aperitieven, lekker eten en drinken, ... en vooral géén vastendagen.  Ik mocht weer 2 kg extra verwelkomen.

Mme Zsazsa had ook haar ervaringen met het vasten én eten gepost, want ja, ook zij had er ondertussen al een succesvol parcours opzitten !  Van dan af besloot ik het even over een ander boeg te gooien en elke dag een beetje te vasten en slechts zes uur te eten.  Gewoon omdat dat mij praktisch veel beter uitkwam (ik mag gewoon mijn collega's blijven vergezellen tijdens de middagpauze).

Een succesverhaal ...

Mijn vakantiekilootjes zijn ondertussen weer verdwenen en ik deed er nog wat extra af.  Toegegeven, mijn verhaal is geen zo'n groot succesverhaal als het verhaal van vele andere 5:2 vastendië(e)t(st)ers.  Ik 'zeur' namelijk nogal graag, want zes uur is hier een relatief begrip.  Als mijn jongens naar de sportclub moeten en er dan eerst eten op tafel moet komen voor hen, wordt mijn eetmomentje uitgesteld in plaats van afgezegd (en begin ik ondertussen al andere dingen te eten). Of als ik 's avonds langs iets lekkers passeer in de keuken, 'vergeet' ik soms dat mijn zes uur al verstreken zijn. Of op zondag eet ik graag gans de dag door mee met de rest van het gezin.  Of er zijn zo van die dagen/weken dat ik het eten of beter 'sneukelen' gewoon niet kan laten.  De acht vastendagen die ik wel heel consequent opvolgde, leerden mij wel om makkelijker te weerstaan aan alle eetverleidingen. 
En ondanks mijn 'uitspattingen' af en toe in combinatie met wat meer sporten tijdens de week, blijft mijn gewicht wel zachtjesaan dalen (of toch minstens stabiel) en zie ik er absoluut niet tegenop om dit nog langer vol te blijven houden.  Dus schrijf ik hier ondertussen mijn eigen persoonlijke succesverhaal, want één kg verliezen per maand terwijl ik tussendoor mij toch nog mag laten gaan tijdens feestjes, daar had ik al tien jaar geleden heel graag voor willen tekenen !


Gelijkgestemde zielen ...

Velen sloten zich ondertussen al aan bij dit succesverhaal.  Zelfs de eigen wederhelft plande ondertussen al regelmatig eens een vastendag in.   En omdat ik jullie echt niet alle nodige informatie en knowhow kan meegeven zoals Lien dat kan, schreef Lien er een boek over en kunnen we vanaf nu allemaal samen een slank lijf hebben en toch ook gewoon chipkes blijven eten !

Het boek ...

Heb jij ook zo'n moeite om je gewicht onder controle te houden als ik en wil je ook graag wat kilo's eraf krijgen en tegelijk ook die centimeters buikvet kwijt ... aarzel dan niet en rep je naar de boekhandel voor het 5:2 dieetboek.  Deel je leed en vreugdesprongetjes met dit groepje gelijkgestemde zielen en je zult zien, eenmaal je die eerste vastendagen doorstaan hebt, wordt het ook een levenswijze voor jou die haalbaar is, vol te houden is, geen aanslag is op je portemonnee én vooral : resultaat oplevert !




11 oktober 2016

Mister Perfect

De oudste zoon heeft de laatste tijd iets met het woord 'perfect'.  In elke drie zinnen uit zijn mond, komt er minstens twee keer 'perfect' in voor.  Ik gaf hem daar wel al eens de nodige commentaar op zoals 'als uw punten nu ook eens allemaal zo perfect zouden zijn ...'.  Maar die ene keer werd het 'ik zal u eens een sweater maken met Mister Perfect op' waarop hij meteen enthousiast reageerde ... het klonk perfect in zijn oren :-)










5 oktober 2016

Wanda en de vergeten Libelle

In mijn stoffenvoorraad heb ik nog wel enkele viscosetricots liggen die tot nu toe niet verwerkt werden, wegens het soms weinig verhullende effect van alle lichamelijke rondingen.  Stof die soepel valt heeft zo zijn voordelen, maar dus soms ook zijn nadelen.
Maar hier raadden ze me aan om eens de Wanda wikkeljurk uit de laatste La Maison Victor uit te proberen.  Dus nam ik een Fragile viscosetricot uit mijn voorraad, trok richting Zemst om samen met de andere ge(s)tikte wijven een dagje samen achter onze naaimachines door te brengen en testte uit ... 


In het originele patroon worden de striklinten blijkbaar onafgewerkt bevestigd aan de jurk.  Iets wat mij niet kon bekoren en ik natuurlijk maar in het snotje kreeg toen er al één lint vastgestikt was.   Het werd dus lostornen en ik doorstikte de linten dubbelgeplooid over de lengte vooraleer ik ze opnieuw bevestigde.  Eigenlijk was iets minder plooien vooraan ook beter geweest en een kleiner maatje, want nu trek ik met de striklinten alles nog meer bijeen.  Misschien span ik de elastiek in de taille op de rug nog iets meer aan.


En toen bedacht ik dat ik vorige winter de Libelle cardigan breide ... en weglegde.  De mouwen vielen veel te breed uit naar mijn goesting.  Misschien zou dit er nu wel bij passen ?