29 maart 2015

Remi en Cosette for teens

Eindelijk !  Ik mag het stilzwijgen doorbreken.  Remi en Cosette for teens zal op 14 april in de winkelrekken liggen !  Het boek met naaipatronen voor tieners zal binnenkort in mijn bezit zijn ...  Maanden kijk ik er al naar uit.  Ik mocht namelijk begin januari samen met twee ervaren klassedames al een blik werpen op alle nieuwe ontwerpen van Valerie in haar eigen naaiatelier.  En ik mocht meer !  Ik mocht er één van de ontwerpen uittesten.


Het werd een kaptrui.  Maar niet zomaar een kaptrui.  Een oversized kaptrui waarbij tricot met katoen gecombineerd wordt, met afhangende schouders, met zakken die doorlopen tot in de schoudernaad, met een rits en beleg, met een oversized kap waar hij zich volledig in kan verbergen.  Alle stoffen en fournituren komen trouwens uit de persoonlijke collectie van Valerie.


Valerie Boone ontwerpt oversized patronen zoals pubers het graag hebben.  Maar ook patronen met atypische patroondelen die toch steeds weer voor zo'n mooi resultaat zorgen.  Een zaligheid om mee te werken !  Neem het van mij aan.  En ja hoor, klik zeker door als je ook een blik wil werpen op die verrassende ontwerpen.


Wat wil ik graag eens dat losse jongenshemd uitproberen dat aan de voorzijde uit tricot bestaat en aan de achterzijde uit katoen.  Of het bloesje met ingewerkte kraag en afhangende pofmouwtjes.  Ok, de maten gaan tot 18 jaar - wat overeenkomt een een maatje Small voor dames - maar dat patroon zal hier zeker en vast op schaal vergroot worden.  Of de sweater zonder zijnaden ... van atypische patroondelen gesproken ... kijk maar eens naar deze afhangende mouwen ...


De oudste zoon vindt zijn kaptrui supercool en trok hem natuurlijk al aan naar school.  Meer foto's vind je zeker terug in het boek !  Maar Remi en Cosette for teens biedt nog veel meer ... om even tot rust te komen na het stikken.



Sommige zaken vragen precies totaal geen moeite voor een promopraatje ... Dus bestellen maar die handel !


22 maart 2015

Rijkelijk laat



Rijkelijk laat kom ik hier nog af met een wintermantel.  Gelukkig is het een exemplaar voor de wederhelft en normaal gezien dus nog volgende winter perfect bruikbaar.
Hij keek er nochtans naar uit.  Hij was al langer op zoek naar een nieuwe warme winterjas/-mantel, maar onze smaken matchten maar niet.  Tot ik hem de Goldstream Peacoat toonde en voorstelde dat ik er één voor hem zou maken (ondertussen had hij ook al zijn mening geuit over deze mantel).  We kozen samen prachtige mantelstof van Furore uit bij Mon Depot en ik kon aan de slag.


Het moet gezegd.  Ik ben vooral opgelucht dat zijn mantel afgewerkt geraakt is.  Op dit moment voel ik mij een beetje als in een pas bevallen fase ... nooit meer !  Het ding vloog verschillende keren voor enkele weken aan de kant.  Omdat het knippen van alle patroondelen al een dagbezigheid op zich was.  Omdat ik onderweg de epauletten nergens meer kon terugvinden en er uiteindelijk enkele weken later nieuwe kocht.  Omdat de patroondelen op zich nog makkelijk te hanteren waren, maar eenmaal het ding meer een meer vorm kreeg het ook meer en meer gewicht kreeg en het steeds minder hanteerbaar werd onder mijn naaimachine (dat er ook nog eens een dikke gematelasseerde voering in verwerkt werd, zat hier misschien ook wel voor iets tussen).  Omdat het, al netjes bijgeknipt, beleg serieus tegentrok en ik uiteindelijk een valse zoom moest creëren om tot dit resultaat te komen.  Omdat ik één zijde van de dubbele knopenrij er wel minstens zeven keer opnieuw moest opnaaien.  Hebt u mij ooit al horen klagen over het aannaaien van knopen ?  Nu dus wel.  Ik dacht de plaats ervan mooi te bepalen op model, maar om één of andere reden kwam dit maar niet goed.  Een rechte lat en wat meetwerk zorgde er uiteindelijk voor dat ze er er nu aanhangen zoals het min of meer hoort.  Omdat een mantel zelf stikken zoveel meer werk is dan pakweg een hemd in elkaar steken en ik het gewoon soms beu was.  Omdat ...



Maar het moet ook gezegd.  Hij heeft nu een warme wintermantel!  En hij past ! (ergens onderweg tijdens het passen van bovenjas en voeringjas apart kwam plots de vrees dat ik misschien toch een maat te klein genomen had).  En hij zegt dat hij hem zal dragen !  En ik vind de knopen van bij Mertens zo mooi erop passen !  En het aanschouwen ... dat zal ik dan wel volgende winter doen.



2 maart 2015

Rest(j)e(n)(s) tricot

Tricot.  De kast ligt er hier vol van.  Er zijn zoveel kledingstukken waar ik telkens een tricotalternatief in zie.  Resten tricot heb ik bijgevolg ook meer dan genoeg.  Het toeval wil ook dat het laatste winterjurkje dat ik voor Minke ineen stak ondertussen onzedige hoogtes had bereikt.  Als zonenmoeder is mijn jurkenkennis echt niet groot, maar gelukkig heb ik SVDHZ 2 in huis.  Ik koos een voorgeprogrammeerd recept : de Anna Jamie Lee met lange mouwen.  Het was even bang afwachten of mijn stoffenkeuze van hier ook op bijval van Minke en haar ouders zou kunnen rekenen, maar dit bleken uiteindelijk zorgen om niets te zijn.  Onze meid trok haar jurk meteen aan met een stralend gezichtje en trok ook vandaag op die manier naar school.




Het patroon in de gebreide acryltricot van Strass vroeg om een extraatje.  Ik haakte een rood strikje en bevestigde het op een brochespeldje.  Persoonlijk vind ik het een leuk accessoire.


Als kersverse grote zus van Ewout, was de link snel gelegd naar het babyleggingpatroon van Emma en Mona.  Want zo'n maatje 50 kun je echt niet eeuwig blijven maken, hé.


En aangezien we nog een klein neefje en nichtje in de familie hebben, maakte ik nog een reeks slabbetjes en een zeversjaalje volgens dit recept.  Smossen toegestaan !






11 februari 2015

Welkom kleine Ewout


Ruim vijf weken voor de uitgerekende bevallingsdatum startte ik aan een wintervestje voor ons toekomstige neefje.  Immers, ik had zelf ruim tien jaar geleden zo'n echte winterbaby in huis en bij zijn geboorte had ik twee kleine zelfgebreide omslagtruitjes die hier intensief gebruikt werden.  Zo intensief zelfs dat ik nu besliste om een maatje 1-3 maand te breien.  Mijn reus toen - met zijn 56 cm bij de geboorte - was er immers veel te snel uitgegroeid naar mijn goesting.


Maar wie had ooit kunnen denken dat de kleine Ewout al twee dagen later van zich zou laten horen !  Het verrassingseffect was groot.  Gelukkig stelt het kleine kereltje het ondertussen goed met alle nodige zorgen om zich heen.


Maar u kan zich wel voorstellen dat ik even naar een verhoogde breiversnelling moest overschakelen.  Tot de laatste vijf minuten voor - het al uitgestelde - vertrek werd alles nog ineen gestoken, inclusief een etiketje dat er nog snel snel op de tast werd ingenaaid. Niet dat het kind het al zo dringend nodig had, het is hem op dit moment nog véél te groot, maar u snapt het wel he ...


5 februari 2015

Streepjes


Toen deze La Maison Victor in mijn handen terecht kwam, wist ik meteen dat ik de streepjessjaal moest en zou breien.  Het was eigenlijk pas hier dat ik zag dat het ontwerp van de hand van La Femme Garniture was ... Natuurlijk !  Vandaar dat ik er meteen verliefd op was.


Het ajourpatroon liet ik wel achterwege.  Ik was meer fan van het streepjespatroon dan wel van het ajourpatroon. Hier werden dus enkel rechtse steken gebreid, eenvoudiger kan gewoon niet.


Gestaag werd er gebreid.  554 naalden verder was hij eindelijk klaar.  En met de wol die ik nog over had, breide ik dan maar een passende muts.  Keifier ben ik op het resultaat.


29 januari 2015

Baggy sportwear

Eigenlijk deel ik een beetje haar mening ... ik zou ook wel alles uit Remi & Cosette willen maken !  Maar ik zal mij moeten haasten ... als ik deze aankondiging zo zie.
Een beetje wennen was het hier aan dat kruis dat zo laag hangt, maar uiteindelijk werd het wel onder comfy sportwear gecatalogeerd.







24 januari 2015

Cisse anders

We moeten daar eerlijk in zijn, veel variatie is er niet mogelijk op broekenvlak in die jongenskleerkast. Lang in de winter, kort in de zomer, dat wel.  Een andere stoffenprint, dat ook.  Maar nu er eindelijk een ideaal broekenpatroon op de markt is voor mijn zonen, neem ik dat altijd opnieuw ter hand en is het patroon alvast altijd hetzelfde.
Het werd deze keer een eenvoudige Cisse met paspel in de zijnaad en in strechkatoen van bij Pieke Wieke.





En omdat samen met broer op de foto altijd iets meer fun is, deed hij speciaal voor jullie allemaal nog een extra inspanning.





19 januari 2015

Voor mijn geelfanaat


Eigenlijk doe ik het niet meer.  Als hij zijn akkoord niet geeft, leert de ervaring mij dat hij mijn maaksels ook niet draagt.  Maar deze keer maakte ik een uitzondering.  Ik zag mooie tricot bij Petite Couture en zag er meteen een Cisse in voor mijn grote liefhebber van de kleur geel.  Zachte tricotbroeken scoorden hier al eerder (deze keer wel verstevigd met tricotvlieseline G 785) en in combinatie met wat okergele paspel zag ik dat al helemaal goedkomen.




Hij zag en besloot dat zijn broer die broek niet kreeg ... passen zou hij wel eens later doen ... als hij tijd had.  Euhm.


Maar deze Cisse paste binnen een groter plan.  Ik had namelijk nog okergele sweaterstof liggen die een stoere kaptrui van Remi & Cosette moest worden.  Nog altijd één van zijn lievelingstruien in zijn kast.


De hals werd iets verbreed, zodat ik aan de binnenzijde van de kap een ruimtestofje van Cozette* kon gebruiken - ondertussen kunt u deze nog in andere kleurtjes terugvinden bij Petite Couture - en de zakken werden deze keer achterwege gelaten.


En ja hoor, de volledige outfit werd ondertussen al voor de spiegel gepast en goed bevonden ... al wou hij er niet mee op de foto ... maar zo kennen we hem ook ;-)


11 januari 2015

Een volledige trimester

Een mantel.  Zelfs meer dan een trimester werk, want ik werkte ze pas echt volledig af tijdens de kerstvakantie.  Tot november werd zelfs geen enkele steek gestikt, alleen gemeten, getekend, geknipt, verstevigd met vlieseline G785, merkpunten en -lijnen aangebracht, gedriegd.



Een mantel.  Burda 08/2010 model #111, met opstaand kraagje en paspelzakken met klep. Het borstzakje liet ik achterwege. De hoge split tot in de taille achteraan werd eerst behouden, maar achteraf weer volledig weggewerkt. Laten we het er gewoon op houden dat er absoluut niets aan de hand was zolang ik netjes bleef stilstaan.  In alle andere omstandigheden zorgde mijn achterwerk ervoor dat deze hoge split constant kwam open te staan.  De resten hiervan ziet u wel nog aan de binnenzijde van mijn mantel.  Tegelijk krijg je ook een glimp te zien van de prachtige Venezia voering die net zoals de Xandres-mantelstof van bij Stoffen Van Leuven komen.  Knopen vond ik ooit in een grabbelbak bij Mertens.




Ondertussen draag ik deze mantel al enkele weken en heeft deze volledig mijn oude versleten bruine exemplaar vervangen.  Het is ook de eerste keer dat ik nog niet de vraag kreeg of ik deze mantel ook zelfgemaakt heb ... zou de wederhelft dan toch gelijk hebben toen hij zei dat deze mantel "precies echt was" ...


7 januari 2015

In 't geniep

Geen makkelijke opdracht, zeker niet als de wederhelft beslist om nog een dagje verlof te nemen zo op het einde van het jaar als ik net gepland had om die dag een geheim hemd voor hem af te werken.  Maar het is gelukt !  Of ... hij kreeg toch nog een verrassing onder de kerstboom.  


Toen hij de nieuwe mini-collectie van Soft Cactus te zien kreeg, koos hij er meteen zijn persoonlijke favoriet uit, de Indian Fever in pastel groen, van bij Pieke Wieke.  Deze keer gecombineerd met de lichtgrijze chambray-zijde, van bij Georgette.